Çöl karardıkça, şehirler küçülüyor
    Kudurgan avcı salyaları akıyor sokaklardan
    Dünya küçülüyor
    Çocukların yumrukları kadar oluyor
 
    Çocuk rüyasında gülüyor
    Bombaların inadına
    Çatısız evlerinin inadına
    Rüyasında
    Annesine gülüyor
    Kavga etme diyen
    Kirli ellerini üstüne sürme..
    Diyen annesine
 
    Annesinden artakalan
    Çerçevesinden sıkılmış bir fotograf
    Sarılmış vurulan abisine
    Yuvasından çıkmış kara gözleri
    Neredesiniz diye haykırıyor..
    Neredesiniz
 “ Hüznün Peygamberleri
 
    Çocuk şimdi uyuyor
    Yumuk ayak parmaklarının arasında
    Sımsıkı tutuyor
    Bulduğu oyuncağı
    7.65 mermisi
    Üzerinde avcı pisliği
 
    Modern dünya kusuyor
    Müzelerinden çıkardığı küflü tarihi
    Kravatlı amcalar üretiyor fabrikalar
    Ve o amcalar kendi çocuklarına
    Kavga etme diyor...
    Aman sen üstünü kirletme
    Ben bomba yapacağım
    Başka çocuklar için

Selahaddin’in topraklarında ise
Elleri taş,elleri kaya çocuklar
Döşlerinde mermi bahçesi
Ateşlere atlıyorlar
Bir İbrahim güvenmişliğiyle

Bir taş daha,bir tokat daha
Dünyanın nasırlaşmış suratına
Ve dilsizlerin
Ve Susanların
Şeytanların inadına
Koca evrene bir taş daha

Çocuk rüyasında gülüyor
Bombaların inadına
Çatısız evlerinin inadına
Rüyasında
Annesine gülüyor
Ona mayın nedir öğretmeyen annesine
Kolsuz çocukların nasıl oynayacağını da

İstese de kirletemez ki elleri üstünü
Taş bile atamaz
Arkadaşlarının attığı yere

Oysa
Ne şehirler yakacaktı
İzin verseydi annesi
Sırf yalınayak yürüyebilmek için


Çocuk şimdi uyuyor…
Rüyasında annesini görüyor