|
Ben tütün sarısı,
Sen göz karası
Bizdedir artık, çıldırmanın sırası
Biliyoruz
Çıldırırsak Mısralarımızı yakıp
Gazete kupürlerine tapacaklar
Ama kanırtacak varlığımız körfezi
Nefesin nefesime değince eriyecek
Demir ateşe değer gibi
Asılacak göz kapaklarımızdan
Kara cüppeli
kara yargıcılar
Bütün zabıtalar peşimize düşecek
|
Ve
Çıldıracağız
Konak çıldıracak
Çıldıracağız
Karşıyaka,Bornova,Buca çıldıracak
Kravatlarına saklanacak yetkililer
Anneler vicdanlarını öpecek
Gerilince şehre sancımız
Bütün muhbirler bizi arayacak
Çünkü;
Haddini bilmez sözler söyleyeceğiz
Sen bu denizin öksüz çocuğu
Ben devlere dalaşmaktan yorgun adam
Alnımızı gereceğiz İzmir’in ortasına
Beyaz ve kocaman alnımızı
Saklıyacağız yaralarımızdan akan kanı
Bunu bir tek çocuklar görecek
Annelerinin aşklarında kaybolacaklar
Belki utanacaklar bizden
Son vapur kalkacak karşıyaka'dan
Toplayıp şehirdeki bütün berduşları
Sıcak somuna sarılır gibi
Sarılacaklar ismimize
Yüzümüzün ayazından çoğalacak akşam kuşları
yorum ekle |
