Şimdi akşamın geldiği
Kırlangıçların telaşından anlaşılır
Karası kanatlara yazılmıştır
Titrek çeneler acı muştular veriyor
Bin meydanda
Bir militan mısralı şair asılmaktadır

Akrep, yelkovan… anlamını yitirmiş
Zaman kazanında insanlar
İsyana kavrulmaktadır
Ufuklarda darağaçları çakılıyor
Tak…tak…tak
Çocuklar koşuyor
Ellerinde yağlı sicimler
Bak…bak…baak..!

Çocuklar yalınayak
Eylem korkunç;
Öylesine koşmak
Dudaklarda kurşunlar bilenmektedir
Bir kafeteryadan Mozart
Meydanlardan hayat
Sızmaktadır karanlığa kan gibi…

Şimdi söz isyanındır
Çocukça,
Delice,
Donkişot’ça
Bir isyandır yaşamak
 

                                              Sahan Coker