CEPLERİM KÖTÜ ŞİİRLERLE DOLU

  Gürültülü,geçiyorum,
  Kırk yaşımın kıyılarından
  Ceplerim kötü şiirlerle dolu
  Anlatılacak çok şeyim yok

  Ne adımın önüne gelecek unvanlarım,
  Ne param oldu.
  Evden kaçtım,
  Şiir yazdım,
  Karakollara düştüm.

  Öyle afilli söylemlerin
  fiyakalı siyasi görüşlerin dışında kaldım
  Serseri falan dediler işte
  Pek sevenim olmadı
  Doğrusu ben de kimseyi çok sevmedim
  Annemi çok üzdüm

  Kimilerine göre okudum
  Adam oldum
  Üç milyar kadından onu seçtim
  En geçimsizini
  En hatır bilmezini

 

Babamı da çok üzmüştüm zaten
Ahı tuttu belki de
Ruhum militan bir solucandı
Hep dışına sarkan düzenin,
Düzenleyenlerin inadına
Parçalandıkça çoğalan

Sövdüm saydım
Karıncayı bile ezmedim oysa
Yasadışı düşüncelerim oldu
Yasadışı hiç bir şey yapmadım
Ağabeylerim gibi…

Şimdi içimde mahmur bir çocuk
Dokunsan ağlayacak gibi
Ak düşen saçlarıma bakıyor
Hani imkanı olsa
Yırtıp göğsümü
Kaçacak gibi…